Fochancas

Á atención do Concello,
Escribo esta queixa para felicitarlles —antes que nada— pola súa decidida aposta por converter as rúas do municipio nunha experiencia inmersiva, case espacial. Cráteres por todas partes, suspensións de coches postas a proba e, como guinda do pastel, unha chapa metálica mal colocada nun dos buracos que ofrece un concerto permanente a cada paso de vehículo, día e noite. Un luxo que nin os festivais de verán.
Resulta admirable a creatividade coa que se está a xestionar o mantemento viario: onde antes había asfalto, agora hai aventura; onde había silencio, agora hai clonc, clonc, CLONC. Supoño que a chapa está aí como solución provisional… aínda que provisional debe significar “ata que a ferruxe faga o seu traballo” ou “ata que a veciñanza perda definitivamente a paciencia”.
A situación das rúas, cheas de buracos e remendos de dubidosa utilidade, non é xa unha molestia puntual, senón un reflexo bastante fiel da xestión municipal: improvisada, ruidosa e perigosamente descoidada. Non falamos só de confort, senón de seguridade, descanso e respecto polos veciños e veciñas que pagan impostos esperando algo máis que parches metálicos mal nivelados.
Quizais o Concello considere que isto entra dentro do concepto moderno de “urbanismo dinámico”, pero convén lembrar que as rúas non son un circuíto de probas nin unha instalación artística sonora. Son espazos públicos que deberían estar en condicións dignas, algo que, polo visto, xa non entra nas prioridades da actual xestión.
Agardo que esta queixa sirva para algo máis que para engordar un caixón, e que a famosa chapa sexa retirada ou ben colocada antes de que alguén decida facelo pola súa conta ou antes de que haxa que lamentar danos maiores —en vehículos, en saúde ou en paciencia colectiva.
Sen máis, e esperando que o Concello esperte deste longo sono asfaltado,
Un veciño farto de esquivar buracos e de escoitar metal ás tres da mañá...